1408), który stał się założycielem rodu szlacheckiego Kozskich z Kozí.
Schronienie Jana Husa thumb|Płaskorzeźba zamku Kozí Hrádek na pomniku Jana Husa w Taborze autorstwa Františka Bílka Najbardziej znaczący okres w historii zamku miał miejsce od 1412 (lub 1413) do 1414 roku. W tym czasie synowie Viléma, Jan z Ústí i Ctibor z Kozí, udzielili schronienia ekskomunikowanemu księdzu i wczesnemu reformatorowi Kościoła Janowi Husowi, który został zmuszony do wygnania i musiał opuścić Pragę.
Podczas pobytu w zamku Hus nadal głosił kazania dla swoich zwolenników w okolicznych wsiach i poświęcił się pisaniu niektórych ze swoich najważniejszych dzieł teologicznych. To właśnie tutaj napisał swój monumentalny łaciński traktat (O Kościele), a także Postyllę, traktat O symonii, Wykład wiary oraz kilka innych dzieł w języku czeskim.
Zniszczenie i opuszczenie Po egzekucji Jana Husa na soborze w Konstancji i wybuchu wojen husyckich, zamek i jego ziemie znalazły się pod kontrolą radykalnej społeczności taborytów. Zamek był w dużej mierze niezamieszkany w tym burzliwym okresie. W 1438 roku Kozí Hrádek spłonął w pożarze, który prawdopodobnie został wzniecony przez oblegające wojska króla Albrechta II Habsburga podczas jego kampanii militarnej przeciwko pobliskiej twierdzy Tabor.