Grodzisko zostało ponownie zasiedlone w okresie późnego cesarstwa – faza ta dostarczyła 243 monety, setki fragmentów naczyń ceramicznych i steatytowych oraz liczne przedmioty wykonane ze szkła, brązu, żelaza i kości.

Dokładny charakter tych dwóch zasiedleń pozostaje nieznany, jednak biorąc pod uwagę fakt widocznej dominacji grodziska nad przyległym fragmentem szwajcarskiego plateau można przyjąć, że zapewniało ono strategiczną kontrolę nad trasą łączącą plateau z terenami w głębi Jury.

Począwszy od średniowiecza szczytowe partie góry wykorzystywano jako pastwiska. W XVIII w. tereny te były własnością rodziny Mestral. Obecnie znajdują się one w granicach regionalnego parku przyrodniczego „Jura vaudois” (fr. Parc naturel régional Jura vaudois).

Przypisy Mireille David-Elbiali, Daniel Paunier: L’éperon barré de Châtel d’Arruffens (Montricher, Vaud); Âge du Bronze et Bas-Empire (fouilles Jean-Pierre Gadina 1966-1973). Lausanne, Cahiers d’archéologie romande, 2002. ISBN 978-2-88028-090-1

Kategoria:Jura (góry) Châtel d'Arruffens