Charakterystyka Wygląd Długość ciała: 215–255 mm, ogon: 130–160 mm, tylna łapa: 52–58 mm, ucho: 23–28 mm. W przeciwieństwie do wiewiórki pospolitej zimowe ubarwienie futra niewiele różni się od letniego. Spód ciała jest jasny, rdzawy; wierzchnia strona jest brązowoszara, przechodząca z tyłu w brązowoczarną. Uszy są krótsze i pozbawione kępek włosów. Na podeszwie tylnej łapy znajduje się sześć modzeli. U większości osobników nie występuje przedtrzonowiec (rzadziej występuje po jednej stronie szczęki lub widoczne są jego częściowo przerośnięte zębodoły). Pierwszy trzonowiec jest stosunkowo większy niż u wiewiórki pospolitej. Czaszka wyróżnia się również węższym rozstawieniem łuków jarzmowych, krótszą częścią nosową, mniej rozdętą puszką mózgową, nieco innym kształtem szwu wieńcowego i otworów podoczodołowych oraz słabszymi siekaczami.
Pokarm Jej dieta składa się głównie z nasion buka, orzecha włoskiego i leszczyny, a także z różnych innych nasion i owoców;