thumb|upright=1.4|Mapa międzywojennej ukraińskiej geopolityki. Czarne elementy przedstawiają założenia „czarnomorskiej doktryny” Jurija Łypy, a kolorowe linie proponowaną wschodnią granicę Ukrainy według S. Bandery (zielona), O. Bojdunyka (żółta) i M. Kołodzinskiego (czerwona). Oryginalne podpisy w języku ukraińskim Doktryna czarnomorska – ukraińska geopolityczna koncepcja zakładająca, że państwa nadczarnomorskie powinny utworzyć blok polityczny i gospodarczy pod przewodnictwem Ukrainy. Jej autorem był Jurij Łypa, który przedstawił ją w pracy Czornomorśka doktryna (1940), stanowiącej obok Pryznaczennia Ukrajiny (1938) i Rozpodiłu Rosiji (1941) część jego trylogii geopolitycznej.
Geneza Koncepcja wyrastała z ukraińskiej myśli geopolitycznej pierwszej połowy XX wieku. Na orientację czarnomorską wskazywali wcześniej Stepan Rudnycki, autor projektu federacji bałtycko-pontyjskiej, oraz Mychajło Hruszewski w eseju Orientacja czarnomorska z 1918 roku. Pracę Czornomorśka doktryna wydał w 1940 roku Ukraiński Instytut Czarnomorski, założony przez Łypę w Warszawie wraz z Lwem Bykowskim.