W latach 1921–1939 miejscowość znajdowała się w granicach II Rzeczypospolitej – początkowo w gminie Kostrowicze w powiecie słonimskim, w województwie nowogródzkim. a od 1929 r. w gminie Stara WieśRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 16 lutego 1929 r. o zmianie granic gmin wiejskich na obszarze powiatu słonimskiego w województwie nowogródzkiem, § 5, . Według spisu powszechnego z 1921 r. Ruwtowicze liczyły 5 domów mieszkalnych i jeden inny – zamieszkany. Liczba mieszkańców wsi wynosiła 38: 20 mężczyzn, 18 kobiet. Rzymskimi katolikami było 7 mieszkańców, a prawosławnymi –31. Pod względem narodowości 26 deklarowało się jako Polacy, a 12 jako Białorusini. Katolicy należeli do parafii św. Michała Archanioła w Łukonicy.
Majątek ziemski Rewtowicze posiadali Pusłowscy – m.in. (1871-1964) – i Hutten-Czapscyw ramach reformy rolnej parcelacji. – m.im. jako właścicielka objęta przymusowym wykupem wymieniona została Maria Leontyna z PusłowskichRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 stycznia 1927 r. o ustaleniu na rok 1927 wykazu imiennego nieruchomości ziemskich, podlegających wykupowi przymusowemu, § 1, 6) h) 179), , siostra Władysława, wdowa po Karolu Hutten-Czapskim, posiadająca dobra Synkowicze I i II, a także Szulaki.