Na skutek prześladowań okupanta niemieckiego i band UPA, uciekł z rodziną ze Lwowa w okolice Złoczowa, gdzie pracował przy budowie kolejki fabrycznej, a następnie do Włodzimierzowa pod Piotrkowem Trybunalskim. mały|Michał Paszkiewicz (1920) Po zakończeniu wojny wraz z rodziną przeniósł się do Krakowa, a następnie do Gliwic, gdzie współorganizował Politechnikę Śląską i w październiku 1945 rozpoczął pracę w Katedrze Miernictwa na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym tej uczelni jako zastępca profesora. W lutym 1946, po otrzymaniu nominacji na profesora nadzwyczajnego objął jej kierownictwo. Wykładał miernictwo I i II, rachunek wyrównawczy, geodezję i terenoznawstwo. W latach 1947–1952 pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynieryjno-Budowlanego, w roku akademickim 1955/56 był dziekanem Wydziału Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego. W latach 1956–1957 kierował Katedrą i Zakładem Geodezji. W 1962 otrzymał od Rady Państwa tytuł profesora zwyczajnego. Promotor przewodów doktorskich.
Pełnił też liczne funkcje społeczne, m.in. przez kilka lat był przewodniczącym Zakładowej Organizacji Związkowej ZNP i rzecznikiem Komisji Dyscyplinarnej dla pracowników naukowych.