thumb|Komputer Odra 1103 (1966) Pod koniec 1965 powierzono mu rolę konstruktora prowadzącego kolejnego projektu maszyny cyfrowej – Odra 1103 (oficjalnie klasyfikowanej jako Tranzystorowy Elektroniczny Kalkulator Dziesiętny). Komputer ten wykonywał 5000 operacji dodawania w ciągu sekundy. Do programowania był w nim stosowany asembler JAS (Język Adresów Symbolicznych). Prace nad prototypem zakończyły się sukcesem w 1966, co pozwoliło na wyprodukowanie 64 egzemplarzy tej maszyny w kolejnych latach. Po zakończeniu prac nad Odrą 1103 dołączył do zespołu konstruującego komputer Odra 1204. Z Elwro odszedł na przełomie lat 60. i 70. XX wieku.
Kontynuował pracę naukową na Politechnice Wrocławskiej w Instytucie Cybernetyki Technicznej, gdzie w 1972 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych. Jego rozprawa doktorska (promotor: prof. Adam Sielicki) dotyczyła metodologii projektowania układów elektronicznych o podwyższonej niezawodności. Wcześniej (1970) uzyskał patent (razem z Adamem Sielickim) na opracowanie sposobu polaryzacji rdzeni magnetycznych. W latach 1978–1990 pełnił funkcję kierownika Pracowni w Instytucie Komputerowych Systemów Automatyki i Pomiarów, będącego kontynuatorem Ośrodka Mera-Elwro. Kontynuował pracę w spółce Northern Telecom Elwro do chwili jej likwidacji.