Alojzy Boras (ur. 19 czerwca 1900 w Skokach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Leopolda i Marii z Woźniaków, urodzony 19 czerwca 1900 w Skokach, w ówczesnym powiecie wągrowieckim rejencji bydgoskiej.

Uczestnik powstania wielkopolskiego przydzielony do 6 pułku strzelców wielkopolskich, późniejszego 60 pułku piechoty oraz wojny z bolszewikami. Od 1 czerwca do 19 października 1920 był uczniem V klasy Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Po ukończeniu szkoły został mianowany podchorążym i przeniesiony do 43 pułku piechoty. 16 lutego 1921 Naczelny Wódz mianował go podporucznikiem piechoty z dniem 15 lutego 1921 i 21. lokatą.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 43 pp w Dubnie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 602. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 marca 1921 i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później ukończył kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. W marcu 1931 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej.