Inny wspominany przez źródła sposób podania wykorzystuje zamiast sosu pikantny ocet. Może być to jakakolwiek odmiana sukang may sili, octu zmieszanego z papryką chili.

Spożycie i obecność w filipińskiej kulturze Potrawa ta stanowi integralną część filipińskiej kultury. Pozwala na dotrwanie (pantawid-gutom) do następnego większego posiłku, co prawdopodobnie przynajmniej w części wyjaśnia, dlaczego nie jest traktowana zbyt poważnie oraz nosi humorystyczną, mocno żartobliwą nazwę. Wskazuje się jednocześnie, iż humor mógł być częścią marketingowej strategii wykorzystywanej przez wczesnych sprzedawców tego przysmaku. Pomagał w oswojeniu klientów z jego nietypowym pochodzeniem.

Walkmana uznaje się za wyraz zaradności, a także gastronomicznej kreatywności mieszkańców archipelagu. W filipińskiej tradycji kulinarnej zaliczany jest do posiłków zbiorczo określanych mianem pulutan. Tym samym często wykorzystywany jest jako przekąska lub przystawka, podawana zwłaszcza do piwa oraz innych napojów alkoholowych. Może przy tym funkcjonować także jako samodzielny posiłek, a uznawanie go za jedną z miejscowych odmian anglosaskiego finger food czy hiszpańskiego tapas nie jest do końca właściwe.