Edward Cynkutis (ur. 13 czerwca 1901 w Bachmaczu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Bartłomieja i Marii z Jastrzębskich urodzony 13 czerwca 1901 w Bachmaczu, w ówczesnym powiecie konotopskim guberni czernihowskiej. W czasie I wojny światowej był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Homlu. W 1920 w czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 205 pułku piechoty.
W 1927 ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Warszawie, a w 1929 szkolenie w batalionie podchorążych rezerwy piechoty nr 7 w Śremie. 16 maja 1930 prezydent RP mianował go podporucznikiem w rezerwie ze starszeństwem z 1 września 1929 i 377. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 71 pułku piechoty w Zambrowie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Małkinia i posiadał przydział w rezerwie do 22 pułku piechoty w Siedlcach. Ćwiczenia rezerwy odbył w 71 i 22 pp oraz Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. Później został przydzielony w rezerwie do 41 pułku piechoty w Suwałkach. Pracował jako urzędnik w Starostwie Powiatowym w Suwałkach. Przed II wojną światową mieszkał w Sokołowie Podlaskim.