W drodze powrotnej zaczęto odczuwać dolegliwości z powodu szkorbutu – jeden z członków wyprawy, kapelan Arnold Spencer-Smith (1883–1916) zmarł, lecz pozostałym udało się dotrzeć do chaty w Hut Point. Grupa wykonała zadanie – pokonano 1330 mil (ok. 2140 km), rozstawiając 4500 funtów (ok. 2 ton) zaopatrzenia wzdłuż lodowca, aż do Mount Hope u podnóża Lodowca Beardmore’a.
200px|right|thumb|Krzyż na Wind Vane Hill na Cape Evans upamiętniający śmierć Mackintosha, Haywarda i Smitha (2013) 8 maja 1916 roku Mackintosh i Victor Hayward (1887–1916) podjęli próbę przejścia do Cape Evans. Ernest Joyce (1875–1940) odmówił Mackintoshowi udziału w tej wyprawie z uwagi na złą pogodę, i wraz z Ernestem Wildem (1879–1918) i Dickiem Richardsem (1894–1986) namawiali Mackintosha, by poczekał na lepszą aurę – ten jednak pozostawał nieugięty. Mackintosh wraz z Haywardem, osłabieni jeszcze trudami rozstawiania zaopatrzenia dla Shackletona, wyszli, nie zabierając sań ani żadnego ekwipunku, by zredukować obciążenie i umożliwić szybsze tempo marszu. Zostali zepchnięci przez wiatr z lodu do morza i przepadli bez śladu.