W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 90 pułk piechoty. Został mianowany kadetem rezerwy, a później chorążym rezerwy ze starszeństwem z 1 maja 1915 w korpusie oficerów piechoty. W czasie walk dostał się do rosyjskiej niewoli. Przebywał w miejscowości Korotojak w ówczesnej guberni woroneskiej.. Po uwolnieniu z niewoli wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji.
20 grudnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika piechoty, zaliczony do Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny, aż do demobilizacji i przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego LwówDz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4319.. Później został przeniesiony do 32 pułku piechoty, a następnie do batalionu zapasowego 57 pułku piechoty w Poznaniu. 26 sierpnia 1920 został przydzielony do Głównej Stacji Zbornej przy Dowództwie Obozu Warownego Poznań z pozostawieniem w ewidencji batalionu zapasowego 57 pp. 25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Z dniem 25 października 1921 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 57 pp.