Niższe, skrzydła boczne, posiadają charakterystyczne loggie z półkolistymi sklepieniami i betonowymi balustradami.
Dwie kolejne wille (nr 8 i 9), powstały według projektu T. Tekielskiego w 1899 i 1900. Starsza, willa nr 8 stanowi nawiązanie do stylu szwajcarskiego budownictwa ludowego. Jej fundatorem był Włodzimierz Piliński. Parterowy budynek na planie prostokąta kryty jest dachem o skomplikowanej formie z dodatkowymi licznymi połaciami i wieżyczkami, które były wówczas na terenie Rzeszowa "nowością". Wyższe partie ścian pozbawione były tynku, na rzecz widocznych cegieł, zastrzałów i bogato zdobionych szachulców, które podtrzymywały dach z dużym podcieniem. Od południa do brył dostawiona była duża murowana weranda, natomiast od strony północno-zachodniego naroża niewielka wieżyczka. Całość mimo niewielkiej formy dzięki szczegółowemu, bogatemu detalowi, daje bardzo bogaty efekt. Według Barbary Tondos dom ten mógł stanowić swobodne nawiązanie do oferowanych przez wiedeńską firmę "Cottage" gotowych projektów domów.