Uczelnia w miejscu budynku planowała wybudować obiekty biurowe.
W 2018 roku Miejska Pracownia Urbanistyczna w Łodzi zakwalifikowała budynek w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi jako dobro kultury współczesnej.
Architektura Wygląd budynku jest efektem zrealizowanego w latach 1947–1949 projektu Jana Redy. Inwestycja stanowiła pierwszą w historii Łodzi kompleksową adaptację kompleksu przemysłowego. Realizatorem inwestycji było Państwowe Przedsiębiorstwo Budowlane nr 3.
Dawna, ceglana fabryka została przebudowana w duchu klasycyzującego modernizmu, nawiązującego do architektury lat 30. XX w.. Budynek jest charakterystyczny dla zabudowy powojennej, z okresu kiedy architekci mogli swobodnie kontynuować przedwojenne tradycje architektoniczne przed proklamowaniem w 1949 przez Bolesława Bieruta socrealizmu jako obowiązującego nurtu w architekturze.
Charakterystycznym elementem trzypiętrowego budynku jest monumentalny ryzalit, zwieńczony potrójnymi, wysokimi, ponad 20-metrowymi kolumnami – podkreśla on lokalizację głównego wejścia. Stanowił on nowy element konstrukcji dawnego obiektu przemysłowego, powstały w latach 40. XX w.. Elewacja budynku pokryta została tynkiem imitującym kamienne płyty o prostych podziałach.