Odnóża pary środkowej i tylnej mają po dwie ostrogi na goleniach, przedniej nie mają tychże ostróg. Ostrogi środkowych goleni są wyprostowane.
Genitalia samca mają unkus o pojedynczym wierzchołku, co jest cechą unikalną na tle rodziny. Błony po bokach unkusa są zesklerotyzowane. Juksta jest niewygraniczona szwem. Walwa podzielona jest na kolcowatą kostę i łyżeczkowaty sakulus. Sakus jest niezmodyfikowany, walcowaty.
Larwa Ciało gąsienicy cechuje się wyraźnie widocznymi scoli grzbietowymi pierwszej i drugiej pary na wszystkich segmentach. Przednie odnóża nie są zrośnięte biodrami. Posuwki mają pionowy skleryt ze szczecinkami podzielony pasmem błoniastego oskórka.
Ekologia i występowanie Gąsienice przechodzą rozwój na drzewach liściastych. Do ich roślin pokarmowych należą przedstawiciele m.in. rodzajów eukaliptus, Lophostemon, Angophora i Syncarpia. Żerują gromadnie w workowatych oprzędach rozpiętych na gałęziach. Bronią się za pomocą włosków parzących.
Przedstawiciele rodzaju zamieszkują wschodnią część Australii, a ze stanu Queensland znane są wszystkie jego gatunki.