technikę stosował także Cootie Williams. W haśle Polskiej Biblioteki Muzycznej poświęconym Ellingtonowi growl wymieniono wśród nowych efektów technicznych, które współtworzyły paletę kolorystyczną jego orkiestry.
Growl można usłyszeć m.in. w nagraniach „” i „Creole Love Call” orkiestry Ellingtona z 1927. Pokrewny efekt brzmieniowy występuje także w śpiewie, gdzie uzyskuje się go przez odpowiednie kształtowanie pracy gardła, jamy ustnej i warg. Liczne przykłady tej techniki występują w nagraniach bluesowych śpiewaczek, zwłaszcza Bessie Smith; w „” Smith prowadzi wymiany typu call and response z growlującym puzonistą . W późniejszym jazzie technikę tę stosował m.in. saksofonista tenorowy Gato Barbieri, w końcowej części utworu „Tupac Amaru” z albumu .
Przypisy
Kategoria:Artykulacja i ekspresja Kategoria:Jazz