W październiku 1930 przeniesiony do 2 (Pruskiego) Pułku Kawalerii. W październiku 1931 roku Jaenecke awansował do stopnia majora i został przeniesiony do sztabu 7 Dywizji Piechoty Reichswehry. Od września 1932 roku Jaenecke pełnił funkcję instruktora w Kriegsakademie. W kwietniu 1934 roku awansowany do stopnia podpułkownika, został przeniesiony do sztabu 6 Batalionu Pionierów. W 1935 roku został mianowany dowódcą pionierów w III Okręgu wojskowym. Pełniąc tę funkcję awansował w marcu 1936 roku do stopnia pułkownika. Jesienią raz jeszcze został przeniesiony do Ministerstwa Obrony Rzeszy. W październiku 1937 Jaenecke został dowódcą dowódcą pionierów przy XIV Korpusie Armijnym.
W 1838 roku Erwin Jaenecke został wcielony do Legionu Condor, biorącego udział w hiszpańskiej wojnie domowej po stronie Francisco Franco. W Hiszpanii był m.in. świadkiem zniszczenia Guerniki co opisał następującymi słowami: „Guernica została całkowicie zniszczona przez Włochów, a ostatniego dnia również przez Niemców za pomocą bomb skierowanych na most i węzeł drogowy, a ponieważ w mieście, w przeciwieństwie do reszty Hiszpanii, do budowy domów używano dużo drewna, stanęła w płomieniach. Mieszkańcy uciekli i nie byli w stanie ugasić pożaru. Święte drzewo, narodowe sanktuarium Basków, pozostało nienaruszone.