Alois Borchert (ur. 29 października 1867 w Sętalu, zm. 30 kwietnia 1905 w Ravensburgu) – niemiecki ksiądz katolicki, kapłan diecezji warmińskiej, subregens i wykładowca filozofii i teologii w Seminarium Duchownego w Braniewie.
Życiorys mały|Alois Borchert Der Animismus (1900) mały|Pastorallblat, wydawany przez subregensa Borcherta Urodził się w rodzinie rolnika Andrzeja oraz Elżbiety z domu Nitsch. Ukończył naukę w gimnazjum w Braniewie, uzyskując maturę na Wielkanoc 1890 rokuZeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, Beiheft 8, Anhang, 1990, Anhang 3 Abiturientenverzeichnis 1860–1916 mit Nachträgen, s. 125..Georg Lühr Die Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1860 bis 1916: mit Unterstützung des Historischen Vereins für Ermland, Braniewo 1916, s. 44.. Następnie kontynuował naukę w – położonym nieopodal gimnazjum – Seminarium Duchownym. 12 kwietnia 1893 otrzymał tonsurę, 30 lipca tego roku przyjął święcenia subdiakonatu, 15 października otrzymał święcenia diakonatu i 29 października 1893 święcenia kapłańskie. Jako neoprezbiter rozpoczął posługę kapłańską w Kłajpedzie. 2 listopada 1895 został skierowany na dalsze studia na Uniwersytet we Fryburgu Bryzgowijskim, na którym otrzymał 2 lipca 1897 roku stopień doktora teologii na podstawie dysertacji pt.