Tutaj znowu owocnik karłowaty przypomina owocnika borneańskiego. Występują słabo widoczne linie skroniowe i grzebień karkowy. Oglądane od spodu podniebienie jest płaskie i raczej wąskie. Sięga ono daleko za linię zębów, kończąc się niewydatnym kolcem podniebiennym przyłączającym się do grzebienia sfenoidalnego. Autorzy opisują też niewielkie, szerokie od przodu ectotympanicum, odgrodzone od dołu przez wstęgowate entotympanicum.
Cienka a prosta żuchwa nosi długi, niski, pochyły wyrostek dziobiasty, podobny do wyrostka dziobiastego owocnika borneańskiego. Kłykieć leży na poziomie dolnej linii zębodołowej, a wydatny kąt lekko zaostrza się do tyłu.
Wzór zębowy owocników obejmuje w szczęce 2 siekacze, jeden kieł, 3 przedtrzonowce i pojedynczy ząb trzonowy. W połówce żuchwy znajdują się natomiast pojedynczy siekacz, pojedynczy kieł, 3 przedtrzonowce i 2 zęby trzonowe. W sumie daje to 28 zębów. Jest to mniej niż u kulecznika czy też skrzydłoplamka. Pierwszy z siekaczy górnych jest prosty, krótszy i cieńszy od kolejnego, dłuższego i przyśrodkowo zagiętego. Za siekaczami leży mały i słabo rozwinięty kieł, który także nieco się zakrzywia. Za kłem znajduje się niewielki pierwszy przedtrzonowiec. Za nim z kolei leży duży i trójkątny w widoku bocznym przedtrzonowiec trzeci. Dalsze zęby policzkowe są coraz mniejsze i prostokątne.