na początku 1931 ponownie przebywał w Paryżu.

Do 1934 był współliderem zespołu z pianistą , a później utworzył własny zespół, działający głównie we Francji. W 1935 występował ze swoim zespołem w Hadze, a w 1937 w Egipcie. W tym okresie współpracował i nagrywał m.in. z Colemanem Hawkinsem, Django Reinhardtem i Stéphane’em Grappellim. Był także jednym z założycieli Hot Club de Paris.

Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej został internowany przez niemieckie władze okupacyjne, a następnie przeniesiony do pod Paryżem, gdzie uczestniczył w działalności muzycznej więźniów. Po wojnie, w latach 1946–1951, prowadził zespół w paryskim klubie Chez Florence, a następnie nadal prowadził zespoły we Francji do 1964. Później zajął się nauczaniem muzyki. Jednym z jego uczniów był trębacz Laurent Verdeaux.

Wybrane nagrania Do wybranych nagrań dokonanych przez Briggsa jako lidera należą „Bugle Call Rag” (1927), „Ain’t She Sweet” (1927), „Nobody’s Sweetheart” / „I Got Rhythm” (1933), „My Melancholy Baby” (1940) i „Braggin’ the Briggs” (1940).

Przypisy

Kategoria:Trębacze jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1991