Informacje Mojesz Górny to wieś łańcuchowa, położona na Pogórzu Izerskim, w Niecce Lwóweckiej nad rzeką Srebrną. Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1308 roku, gdy pojawia się w dokumentach pod łacińską nazwą villa dicta parvum Moyes (Mojesz Górny). Obie części wsi Mojesz nazywane były w XIV wieku Wenig-Mois i Groß-Mois – rozróżnienie na Mały i Duży Mojesz wyraźnie wskazuje na słowiańskie pochodzenie tych nazwhttps://www.mgh-bibliothek.de/dokumente/a/a085375.pdf. Południowa, nowsza część wsi Mojesz (Górny), od początku swojego istnienia (1307) pozostawała związana administracyjnie z klasztorem benedyktynek w Lubomierzu. Na przestrzeni wieków przez miejscowość przetaczały się wojska związane z wojnami husyckimi, wojną trzydziestoletnią, wojnami śląskimi oraz wojnami napoleońskimi.
W 1519 Tyme Schellindorf z Bolesławca sprzedał klasztorowi swoje prawa do części Górnego Mojesza.
W 1718 roku miejscowy, górnomojeski folwark klasztorny (1937 – Harthau) wraz z młynem wodnym (1830 – Endemühle), przeszedł na własność mieszkańcówhttps://rastry.gison.pl/mpzp-public/lwowekslaski/uchwaly/tekst_studium.pdfhttps://bip-v1-files.idcom-jst.pl/sites/3103/wiadomosci/314759/files/strategia_rozwoju_gminy_i_miasta_lwowek_slaski_na_lata_2016_uchwalona.pdf.