Spotkanie w Erfurcie był pierwszym spotkaniem przywódców Niemiec Wschodnich i Zachodnich na szczeblu szefów rządów. Kanclerz RFN Willy Brandt spotkał się w Erfurcie z premierem NRD Willim Stophem na oficjalnych rozmowach. Erfurt został wybrany jako miejsce spotkania, częściowo ze względu na wzajemne zastrzeżenia co do statusu podzielonego Berlina. Wcześniej wschodnioniemieckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zaproponowało w Berlinie Wschodnim. Niepożądane było, aby kanclerz RFN podróżował przez Berlin Zachodni pociągiem lub lądował tam samolotem. Jego samolot miał lecieć bezpośrednio na lotnisko Schönefeld w Berlinie Wschodnim. W związku z tym Berlin został odrzucony, a na miejsce spotkania wybrano Erfurt. Brandt wykorzystał w tym celu wagon salonowy 10 242 należący do Deutsche Bundesbahn, który obecnie znajduje się w w Neuenmarkt.
Spotkanie symbolizowało również stopniowy koniec zimnej wojny. Znaczenie „Erfurtu” leży po pierwsze w samym wydarzeniu politycznym, które należy umiejscowić w kontekście Ostpolitik (polityki wschodniej) oraz globalnego odprężenia (Détente). Jednak to również emocjonalne i dramatyczne okoliczności spotkania wywołały międzynarodową sensację. Akredytowano około 500 dziennikarzy z 42 krajów.