Po występach w Niemczech Wooding reorganizował zespół w Berlinie i dokonał tam nagrań płytowych. W kolejnych latach podróżował między Stanami Zjednoczonymi a Europą, odrzucił ofertę angażu w Cotton Clubie, a następnie przez dwa lata koncertował ze swoim zespołem w Europie i Afryce. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych współpracował z broadwayowskim przedstawieniem Blackberries of 1932, występował w i Apollo Theater, po czym przeniósł się do Filadelfii.
W późniejszych latach ukończył studia muzyczne na Temple University, uzyskując stopień Bachelor of Science i tytuł magistra. Pracował jako nauczyciel muzyki, prowadził chór i założył wytwórnię płytową. W latach 60. XX wieku ponownie podróżował po świecie z żoną, piosenkarką , a w 1974 osiadł w Nowym Jorku. W 1977 wystąpił z nowym zespołem na International Jazz Festival w Zurychu.
Europejskie nagrania Woodinga pozostawały stosunkowo mało znane w Stanach Zjednoczonych. Jego repertuar obejmował zarówno utwory związane z jazzem nowoorleańskim, jak i jazzowe opracowania muzyki koncertowej oraz kompozycje niemieckie. W literaturze wskazuje się, że orkiestra Woodinga była dla niemieckiej publiczności lat 20. XX wieku ważnym źródłem kontaktu z amerykańskim jazzem.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy pianiści jazzowi Kategoria:Amerykańscy bandliderzy jazzowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Filadelfii Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1985