Tym samym świątynia stała się konkatedrą, pozostającą pod pieczą tej samej kapituły.
W 1815 dzięki staraniom biskupa Mattei papież Pius VII przyznał krzyż pektoralny członkom kapituły kolegiaty św. Pawła Rozbitka w Valletcie. 20 czerwca 1820 podniósł do statusu kolegiaty kościół św. Wawrzyńca w Birgu, a 17 lipca 1822 kościół parafialny Niepokalanego Poczęcia NMP w Bormli.
Choroba i śmierć Mattei planował poprawę sytuacji w diecezji, jednak wyczerpany i schorowany – cierpiał głównie na dnę moczanową – został zmuszony do wycofania się do swojej rezydencji w Lii. Kierowanie diecezją przejął wówczas wikariusz generalny, prałat Emmanuele Rossignaud.
Ferdinando Mattei zmarł 14 lipca 1829 roku. Pochowany został 17 lipca 1829 w katedrze św. Pawła w Mdinie, w kaplicy Zwiastowania.
W „Malta Government Gazette” z 15 lipca 1829 napisano: „Z wielkim żalem musimy ogłosić śmierć tego znakomitego prałata, który sprawował biskupstwo Malty przez 21 lat. Dobiegał on niemal 68. roku życia, gdy został powołany do lepszego świata”.