po zużyciu wyłożenia granulki ze źródła promieniotwórczego mogły trafiać do stopionego metalu. Przetop złomu zawierającego zgubione lub porzucone źródła promieniotwórcze, np. źródła medyczne albo przemysłowe. Utrata kontroli nad źródłami promieniotwórczymi w przeszłości prowadziła do przypadkowego wprowadzenia ich do złomu, a niekiedy do przetopienia wraz z metalem, co powodowało skażenie całych partii materiału. W materiałach IAEA wymieniano m.in. w Ciudad Juárez, w którym kobalt-60 z urządzenia medycznego został przetopiony i wprowadzony do wyrobów metalowych, takich jak pręty zbrojeniowe i elementy stołów. Próby jądrowe w powietrzu i na powierzchni Ziemi wywoływały aktywację neutronową kobaltu zawartego w elementach konstrukcyjnych bomby i rozpylały go w powietrzu. Ilość zawartych w powietrzu izotopów promieniotwórczych rósł aż do lat 60. XX w. kiedy to zaniechano tych prób.
Znaczenie upływu czasu Znaczenie stali przedatomowej jako materiału o niskiej aktywności promieniotwórczej zmniejsza się z czasem, ponieważ radionuklidy ulegają rozpadowi, ich ilość maleje, spada radioaktywność stali. Tempo tego procesu opisuje okres półtrwania. W przypadku kobaltu-60 wynosi on około 5,27 roku.