Artur Wiśniewski (ur. 19 maja 1890 w Sławniowie, zm. 17 sierpnia 1920 pod Nasielskiem) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, dowódca pododdziału, który 4 listopada 1918 roku wyzwolił Jasną Górę z rąk garnizonu austriackiego, co zainicjowało tradycję Apelu Jasnogórskiego.
Życiorys Urodził się 19 maja 1890 w Sławniowie, w ówczesnym powiecie olkuskim guberni kieleckiej jako syn lekarza Ludwika i Michaliny z Wójcików. Ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców w Będzinie. Przed wybuchem I wojny światowej pracował jako księgowy i dziennikarz w Sosnowcu oraz działał w Polskiej Partii Socjalistycznej. Posługiwał się językiem francuskim, rosyjskim i niemieckim.
Od sierpnia 1914 organizował werbunek ochotników do polskich oddziałów w Zagłębiu Dąbrowskim. 22 grudnia tego roku wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 5 kompanii 6 pułku piechoty. Służył również w Polnische Wehrmacht jako instruktor wojskowy. Od 1 września 1917 do 24 stycznia 1918 był uczniem klasy „A” Szkoły Podchorążych w Ostrowi Mazowieckiej. W listopadzie 1917 został wyznaczony na funkcję instruktora w nowo otwartych klasach szkoły.