Osoby te poprowadzono na łąkę pomiędzy dzisiejszymi ulicami Thomasa Woodrowa Wilsona oraz Korsaka (obecnie teren głównego boiska stadionu miejskiego). W tym miejscu rozstrzeliwano przede wszystkim osoby najbardziej chore, osłabione i niezdolne do samodzielnego poruszania się, zwłaszcza ludzi w podeszłym wieku, osoby z niepełnosprawnościami oraz dzieci. Dokumentacja Instytutu Pamięci Narodowej z 22 maja 1968 informuje o tym, że w miejscu w pobliżu dzisiejszej ulicy Wilsona znajdowały się 3 groby masowe, każdy na ponad 200 osób, a więc w sumie ilość ciał w tych grobach określono na 620 osób. Osoby zdolne do marszu przeszły do Radzymina, gdzie zostały rozmieszczone w wagonach jadących do Treblinki.

Getto w Wołominie zostało zlikwidowane w tym samym dniu, co getto w Radzyminie oraz getto w Legionowie-Jabłonnej. Żydów ze wszystkich tych miejscowości wysłano na śmierć do komór gazowych w Treblince. Były to getta zlikwidowane w trakcie trwania akcji „Reinhardt” jako ostatnie spośród gett w tzw. sztetlach, czyli w mniejszych miejscowościach na obszarze dystryktu warszawskiego Generalnego Gubernatorstwa.

Według kalendarza żydowskiego likwidacja getta nastąpiła w ostatnim, ósmym dniu żydowskiego święta Sukkot (Szmini Aceret).