Józef Radzicki (ur. 12 stycznia 1907 w Próchnowie, zm. 26 stycznia 1987) – polski prawnik i lekarz, urzędnik państwowy, specjalista w zakresie kryminologii i ergonomii, profesor nadzwyczajny doktor nauk prawnych, uczestnik II wojny światowej, wicewojewoda poznański (1946–1948), dyrektor Wyższej Szkoły Kryminalistyki w Warszawie (1955–1957).
Życiorys Syn Stanisława i Marii z domu Janke. Pracował zawodowo od 1922. W 1925 ukończył szkołę handlową w Poznaniu, w 1933 zdał eksternistycznie maturę w Krakowie. W 1938 został absolwentem Wydziału Prawno-Ekonomicznego Uniwersytetu Poznańskiego, a w latach 1945–1949 studiował na Akademii Medycznej w Poznaniu (dyplom lekarza w 1952). W 1948 uzyskał stopień doktora nauk prawnych, w 1959 został docentem. Uzyskiwał także rangę podporucznika (1935), porucznika (1939) i majora (1946) rezerwy. Uczestniczył w walkach z III Rzeszą podczas II wojny światowej, w tym okresie pomagał jeńcom różnych narodowości w ucieczkach z obozów niemieckich.