Miała tam rodzinę ze strony swojej matki, Rattnerów, którzy przeżyli wojnę i okupację we Francji. Do wyjazdu jednak nie doszło, ponieważ w styczniu 1948 władze Polski Ludowej zamknęły granicę dla emigrantów. Przez dłuższy czas zarabiała jako nauczycielka języka francuskiego.
Śmierć mały|240px|Grób rodzinny Reniewickich i Nasfeterów na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zmarła jako wdowa (mąż zmarł 13 lat wcześniej), przeżywszy 68 lat. Została pochowana na warszawskim Cmentarzu Stare Powązki, w grobowcu rodzinnym Reniewickich i Nasfeterów. Spoczywa tam razem z mężem oraz z rodzicami, Saulem i Katarzyną Reniewickimi (kwatera 213, rząd 1, grób numer 4).
Upamiętnienie Od jej imienia nazwana została część miasta Wołomin (dawniej samodzielna miejscowość) – Helenówka. W Wołominie znajduje się Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Heleny i Stefana Nasfeterów przy ulicy Ogrodowej 1A.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Wołominem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy nauczyciele języka francuskiego Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Ocalali z Zagłady Żydów