Stanisław Szczęsny Tadeusz Skwirczyński, ps. „Skuba” (ur. 31 sierpnia 1894) – polski wojskowy, major Wojska Polskiego, oficer wywiadu wojskowego (Oddziału II Sztabu Głównego), a w okresie II wojny światowej szef wywiadu Polskiej Armii Ludowej (PAL).
Życiorys Młodość i służba w Legionach Polskich Urodził się w 1894 roku w rodzinie Mieczysława Skuby Skwirczyńskiego i Emilii Niedzielskiej. W okresie I wojny światowej związał się z polskim ruchem niepodległościowym i wstąpił do Legionów Polskich. Służył w stopniu frajtra (starszego szeregowego) z przydziałem do Stacji Zbornej Legionów Polskich Warszawa. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości brał udział w wojnie o niepodległość i kontynuował zawodową służbę w Wojsku Polskim, awansując ostatecznie do stopnia oficerskiego.
Służba międzywojenna i wywiad W okresie międzywojennym służył jako oficer w Oddziale II Sztabu Głównego, zajmującym się wywiadem i kontrwywiadem wojskowym. W czerwcu 1920 r., w trakcie wojny polsko-bolszewickiej, podczas organizowania w Brześciu Litewskim Specjalnego Oddziału Rosyjskiego współpracującego z Borisem Sawinkowem, por. Stanisław Skwirczyński, do czasu objęcia funkcji przez kpt.