W XIX wieku zabawka upowszechniła się dzięki możliwości produkcji taniej grafiki, zwłaszcza produkowanej w Épinal we Francji. Sprzedawano wówczas barwne odbitki przeznaczone do naklejania na tekturę, wycinania, łączenia za pomocą szpilek i wyposażania w sznurki. Częstym motywem był Poliszynel, a niektóre figurki przedstawiały polityków w ujęciu satyrycznym. alt=Duńskie satyryczne karykatury z czasów II wojny światowej przedstawiające niemieckich przywódców nazistowskich jako papierowe pajacyki.|mały|Duńskie satyryczne karykatury z czasów II wojny światowej przedstawiające niemieckich przywódców nazistowskich jako papierowe pajacyki. Pajacyki bywały wykorzystywane w karykaturze politycznej, m.in. jako papierowe wycinanki do samodzielnego złożenia. W zbiorach znajduje się plansza z postaciami do wycięcia, przedstawiająca Adolfa Hitlera, Josepha Goebbelsa, Joachima von Ribbentropa i Hermanna Göringa. Innym duńskim przykładem z okresu II wojny światowej była karykatura Fritsa Clausena, przywódcy Narodowosocjalistycznej Duńskiej Partii Robotniczej. Według opisu muzealnego została ona wydana w lutym 1941 roku i była popularna wśród Duńczyków obawiających się nazistowskich rządów.