Motyw przedstawia trzy pokolenia rodziny Chrystusa: św. Annę, jej córkę Marię oraz Jezusa. Rozpowszechnił się w średniowiecznej i nowożytnej sztuce chrześcijańskiej, występując zarówno w malarstwie, jak i rzeźbie.
W dziele Gramatici tradycyjny temat został ujęty jako kameralna scena figuralna. Artysta zrezygnował z rozbudowanego tła i licznych elementów narracyjnych, koncentrując kompozycję na wzajemnej relacji postaci.
Autorstwo i datowanie
Autor obrazu, Antiveduto Gramatica, był włoskim malarzem działającym głównie w Rzymie na przełomie XVI i XVII wieku. Kształcił się w środowisku późnego manieryzmu, a w późniejszej twórczości pozostawał pod wpływem malarstwa Caravaggia i rozwijającego się caravaggionizmu.
Dzieło datowane jest na drugą dekadę XVII wieku. Powstało zatem w dojrzałym okresie działalności artysty, gdy w jego obrazach religijnych łączyły się późnomanierystyczne doświadczenia kompozycyjne z silniejszym światłocieniem i naturalistycznym sposobem przedstawiania postaci.
Technika
Obraz wykonano farbami olejnymi na płótnie. Ma 115 cm wysokości i 145 cm szerokości.
Modelunek postaci opiera się na kontraście oświetlonych partii ciała i szat z ciemnym, słabo zróżnicowanym tłem.