Na czele wspomnianego pododdziału walczył w kampanii wrześniowej. W nocy z 6 na 7 września 1939 dowodzony przez niego batalion wyładował się w Zegrzu i podporządkowany dowódcy Warszawskiej Brygady Obrony Narodowej obsadził Zegrze, frontem na północ. Później obsadził wieś Struga, a następnie walczył w obronie Warszawy na pododcinku „Południowo-Wschodnim”. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Oflagu X B Nienburg. 8 kwietnia 1940 został przeniesiony do Oflagu X A Itzehoe. Od 13 do 25 października 1941 przebywał w szpitalu obozowym.

Był żonaty z Heleną Jadwigą Kulbicką (1900–1993), z którą miał córkę Annę Marię (1927–2017), zamężną Ręcka, a wcześniej Rękawek.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7327 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 30 lipca 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Strzelecka Klasy Wyborowej-złota z wieńcem – 1 września 1938 „na stałe” za zdobycie jej w 1933, 1934, 1936, 1937 i 1938 francuski Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny

Przypisy

Bibliografia