Określenie „nowy” odróżnia budowlę od starszej rezydencji myśliwskiej, wzniesionej w latach 1660–1670 na miejscu wcześniejszego dworu łowieckiego Wettynów.
W źródłach występuje również skrócona nazwa Neues Schloss Hummelshain.
Historia
Geneza budowy
Hummelshain był od XVII wieku jedną z rezydencji myśliwskich książąt Saksonii-Altenburga. Stary Zamek służył jako centrum dworskiego założenia łowieckiego i letnia siedziba książęca do drugiej połowy XIX wieku.
W 1878 roku ministerstwo państwowe w Altenburgu powierzyło pracowni Ernsta Ihnego i Paula Stegmüllera przygotowanie projektu przebudowy istniejącego zamku. Koncepcji tej nie zrealizowano. Rok później architekci otrzymali zamówienie na projekt nowej rezydencji.
Budowa i użytkowanie przez rodzinę książęcą
Prace prowadzono w latach 1880–1885. Generalnym wykonawcą był lipski architekt i budowniczy Otto Brückwald.
Zamek wzniesiono dla księcia Ernesta I Sachsen-Altenburg i jego żony Agnieszki. Para książęca wprowadziła się do rezydencji 20 czerwca 1885 roku. Budynek służył jako siedziba letnia, pałac myśliwski i miejsce przyjmowania gości.
Pod nieobecność rodziny książęcej część wnętrz udostępniano zwiedzającym.