Elewacje urozmaicono wykuszami, loggiami, dekoracyjnymi obramieniami okiennymi i kamiennym detalem. Kompozycja odwołuje się do architektury renesansowych zamków książęcych, przetworzonej zgodnie z zasadami dziewiętnastowiecznego historyzmu.
Wnętrza
Ihne i Stegmüller opracowali zarówno projekt architektoniczny budynku, jak i zasadniczą koncepcję wystroju wnętrz. Rezydencję zaplanowano jako całościowe założenie łączące architekturę z rzemiosłem artystycznym.
W zamku znajdowały się reprezentacyjne sale, apartamenty książęce, pomieszczenia gościnne i pokoje związane z funkcją myśliwską. Do najważniejszych zachowanych przestrzeni należą Wielka Sala, Sala Lustrzana i loggia z dekoracją mozaikową.
Znaczna część pierwotnego wyposażenia została rozproszona po 1918 roku, a późniejsze zmiany sposobu użytkowania spowodowały dalsze przekształcenia wnętrz.
Zespół rezydencjonalny i łowiecki
Nowy Zamek stanowi część historycznego zespołu rezydencjonalnego w Hummelshain. Obejmuje on także Stary Zamek, zabudowania gospodarcze, park oraz obiekty związane z książęcą kulturą łowiecką.
W pobliskich lasach znajduje się barokowe założenie łowieckie Rieseneck wraz z pawilonem Herzogstuhl.