Działalność polityczna Vatry Szczególnie intensywny okres działalności organizacji przypadł na okres po I wojnie światowej. Przedstawiciele Vatry wyjechali do Europy, aby prowadzić działalność dyplomatyczną na rzecz odradzającego się państwa albańskiego i finansować działania pro-albańskie. Aktywność międzynarodową organizacji dokumentowano w piśmie Dielli, redagowanym przez Kostandina Chekreziego. W czasie obrad Paryskiej Konferencji Pokojowej, działacze Vatry byli obecni w czasie obrad, ale także próbowali wpływać na decyzje delegacji amerykańskiej. Przedstawiciele Vatry: Mihal Turtulli i Mehmet Konitsa wzięli aktywny udział w negocjacjach ze stroną włoską, dotyczącymi powołania rządu w Durrës, a także zaangażowali się w przygotowania do kongresu działaczy narodowych w Lushnje. Vatra uczestniczyła także w działaniach na rzecz uzyskania statusu autokefalicznego przez Albański Kościół Prawosławny. Przyjęta w 1920 ordynacja wyborcza do parlamentu gwarantowała przedstawicielowi Vatry miejsce w parlamencie. W początkach lat 20. część wiodących działaczy Vatry (Fan Noli, Faik Konica) przeniosła się do Albanii, angażując się aktywnie w działalność polityczną odrodzonego państwa. Po przejęciu władzy przez Ahmeda Zogu w grudniu 1924, większość z nich powróciła do Stanów Zjednoczonych.