Hot Club de France zajmował wyraźne stanowisko estetyczne, opowiadając się za jazzem zakorzenionym w afroamerykańskiej tradycji swingu i bluesa. Organizacja odrzucała bebop oraz późniejsze style wywodzone z jego podejścia rytmicznego. Zainteresowanie Delaunaya bebopem w latach 40. doprowadziło do konfliktu z Panassiém i innymi członkami stowarzyszenia; w 1947 Delaunay został zmuszony do rezygnacji.
Stowarzyszenie organizowało koncerty, trasy i festiwale jazzowe. W 1948 przygotowało pierwszy międzynarodowy festiwal jazzowy w Nicei, a od 1982 było związane z festiwalem w Montauban. W latach 60. organizowało trasy koncertowe m.in. , Earla Hinesa, i Sister Rosetty Tharpe.
Do publikacji związanych z Hot Club de France należały czasopisma „”, wydawane w latach 1935–1939, oraz „Bulletin du Hot Club de France”, ukazujący się od 1950. Współczesny „Bulletin du HCF” jest dwumiesięcznikiem wydawanym przez Hot Club de France i poświęconym jazzowi, bluesowi oraz gospel.