Oficjalny serwis miasta Bogumina określa ją jako niewielką, dwukondygnacyjną budowlę barokową pochodzącą z 1752 roku i później przekształcaną w XIX wieku.
Ostatni pochówek
Ostatnim męskim przedstawicielem bogumińskiej linii Henckel von Donnersmarcków był Jan Erdmann Henckel von Donnersmarck, zmarły w 1803 roku. Został pochowany w kaplicy 16 marca 1803 roku, a wraz z jego śmiercią linia bogumińska wygasła w linii męskiej.
Po wygaśnięciu linii obiekt stracił pierwotną funkcję rodzinnego miejsca pochówku. W ciągu XIX wieku kaplica była jeszcze przekształcana, jednak nie dokonywano w niej kolejnych pochówków przedstawicieli rodu.
Likwidacja krypty
Najpóźniej na przełomie XIX i XX wieku podziemna krypta została opróżniona, a prowadzące do niej wejście zasypano. Nie zachowały się wiarygodne informacje pozwalające jednoznacznie ustalić dalsze losy szczątków osób pochowanych w grobowcu.
Po likwidacji krypty nadziemną część kaplicy wykorzystywano przez dłuższy czas jako magazyn wyposażenia kościelnego. Funkcja sakralna obiektu została wówczas znacznie ograniczona, chociaż budowla pozostawała częścią terenu parafialnego.
Prace konserwatorskie