Piotra.
thumb|left|280px|Ratusz w północno-zachodniej pierzei placu Tartiniego
Po zasypaniu wewnętrznego portu pod koniec XIX wieku ratusz stał się jednym z głównych budynków otaczających nowo ukształtowany plac. Jego centralne położenie podkreślało administracyjną funkcję tej części miasta.
Historia
Dawny ratusz
Pierwszą siedzibę władz miejskich wzniesiono po przejęciu Piranu przez Republikę Wenecką pod koniec XIII wieku. Budynek powstał przy wewnętrznym porcie, poza najstarszym obwodem murów, i miał formę romańsko-gotycką.
Elewacje starego ratusza zdobiły kamienne herby, tablice inskrypcyjne oraz przedstawienie skrzydlatego lwa św. Marka. Budynek był połączony nadziemnym przejściem z sąsiednią miejską loggią.
Dawny ratusz pełnił funkcję siedziby władz komunalnych, miejscowej rady i administracji zarządzającej miastem. Wraz z loggią, magazynem miejskim i kościołem św. Piotra tworzył centrum administracyjne rozwijającej się dzielnicy portowej.
Budowa obecnego gmachu
W XIX wieku stary ratusz został uznany za nieodpowiadający współczesnym potrzebom administracyjnym. Rozebrano go w 1877 roku wraz z przejściem łączącym budynek z dawną loggią.