Inicjatywa miała wymiar nie tylko artystyczny, ale także społeczny i tożsamościowy. Tartini był postrzegany jako najwybitniejsza postać urodzona w Piranie, a monument miał podkreślać znaczenie miasta w kulturze muzycznej północnego Adriatyku.
Projekt i realizacja Wykonanie pomnika powierzono Antoniowi Dal Zottowi, profesorowi weneckiej Akademii Sztuk Pięknych i autorowi licznych pomników oraz rzeźb portretowych. Artysta zaprojektował realistyczne przedstawienie Tartiniego w stroju odpowiadającym epoce kompozytora.
Prace nad pomnikiem przedłużyły się i nie zostały ukończone przed planowanymi obchodami w 1892 roku. Gotową figurę dostarczono do Piranu dopiero w 1896 roku, a monument ustawiono na wysokim cokole w centrum świeżo urządzonego placu.
Uroczyste odsłonięcie odbyło się 2 sierpnia 1896 roku i zgromadziło mieszkańców Piranu oraz przybyszów z innych miejscowości Istrii i regionu adriatyckiego. Wydarzenie miało charakter publicznej manifestacji pamięci o kompozytorze i znaczenia jego dorobku dla miasta.
thumb|Figura Tartiniego na kamiennym cokole
Monument został uznany za jedno z bardziej udanych dzieł Dal Zotta. Oficjalne materiały Piranu podkreślają realizm postaci, precyzję opracowania detali oraz umiejętne powiązanie figury z przestrzenią placu i panoramą kościoła św.