Fabuła Głównym bohaterem noweli jest warszawski chirurg Karol Czerski, ceniony lekarz i zadeklarowany sceptyk religijny. Przed planowaną operacją odwiedza go dawny wspólnik jego ojca, którego Czerski obwinia o ruinę rodziny i śmierć ojca. Starzec błaga lekarza o ratunek dla umierającego na krup wnuka, jednak Czerski początkowo odmawia pomocy, kierując się wieloletnią urazą.
Wkrótce potem, odwiedzając śpiącego syna, lekarz dostrzega, że z wiszącego nad łóżkiem obrazu w miedziorycie zniknęła postać Chrystusa, pozostawiając jedynie tło i napis z ewangelicznym wezwaniem do miłości nieprzyjaciół. Uznając to niezwykłe zjawisko za znak, Czerski postanawia przełamać nienawiść i udaje się do mieszkania starca, gdzie przeprowadza ratującą życie operację chorego dziecka oraz zapewnia jego rodzinie dalszą opiekę i pomoc materialną.
Po powrocie do domu lekarz ponownie spogląda na miedzioryt i stwierdza, że postać Chrystusa powróciła na swoje miejsce. Wydarzenie to staje się dla niego symbolicznym potwierdzeniem moralnej przemiany oraz sensu przebaczenia i miłosierdzia.