Dominik Starzeński (ur. 1903, zm. ?) – polski działacz niepodległościowy, państwowy i partyjny, inżynier rolnictwa, publicysta, wicewojewoda poznański (1948–1948/9) i kielecki (1948/9–1950).
Życiorys Syn Dominika. Ukończył studia z inżynierii rolnictwa w Krakowie, od 1927 pracował w organizacjach rolniczych w województwie poznańskim. Wydał także 5 prac popularnonaukowych i prowadził audycje radiowe. Od kwietnia 1937 do marca 1938 tymczasowo kierował redakcją miesięcznika „Poradnik Gospodarski”. W okresie II wojny światowej wysiedlony do Warszawy, pracował jako robotnik i przy handlu nawozami sztucznymi, organizował dostawy żywności dla Armii Ludowej.
Wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), został członkiem rady wojewódzkiej PPS w Poznaniu, a także wiceprezesem wojewódzkim „Samopomocy Chłopskiej” tamże. Po wkroczeniu wojsk radzieckich zajął się organizacją starostwa powiatowego w Łowiczu, a od marca 1945 także starostw w Środzie Wielkopolskiej i Poznaniu. Został wojewódzkim pełnomocnikiem tzw. akcji siewnej. W styczniu 1948 mianowany pełnomocnikiem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych ds. zorganizowania zakładów doświadczalnych w województwach szczecińskim i poznańskim, w tym samym roku został dyrektorem poznańskiego oddziału Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego.