thumb|400px|Ilustracja testów grupowych. Celem jest znalezienie uszkodzonej żarówki wśród sześciu badanych egzemplarzy. Połączenie trzech żarówek w jedną grupę (A) i sprawdzenie jej pozwala wykluczyć połowę z nich, jeśli grupa A działa, lub zawęzić poszukiwania do tej grupy, jeśli nie działa. Powtarzanie tego procesu umożliwia znalezienie uszkodzonej żarówki w maksymalnie trzech testach zamiast sześciu przy sprawdzaniu każdej osobno. Test grupowy (testowanie grupowe, ) – metoda identyfikacji obiektów posiadających określoną cechę poprzez badanie odpowiednio dobranych grup obiektów zamiast testowania każdego z nich oddzielnie. Celem metody jest zmniejszenie liczby wykonywanych testów, przy zachowaniu możliwości wskazania wszystkich obiektów spełniających zadane kryterium.

Koncepcję testowania grupowego po raz pierwszy opisał w 1943 roku amerykański statystyk . Impulsem do opracowania tej metody był problem kosztownych badań przesiewowych na kiłę wśród osób powoływanych do służby wojskowej w Stanach Zjednoczonych podczas II wojny światowej.