Stronę pierwszą otwiera Modern Times, rozpoczynające się bluesową gitarą i wokalizami, by po wejściu riffu Wojciecha Balczuna przejść w energiczny southern rock. Najbardziej rozbudowaną aranżację otrzymała jednak Angina. Jej charakter wyznaczają smyczki, które czterech recenzentów niezależnie porównało do Kashmiru Led Zeppelin. Partie te nie zostały jednak wygenerowane elektronicznie. Aranżację przygotował Sacha Puttnam, a wykonali ją skrzypaczki Agnieszka Klahs i Paulina Mastyło oraz wiolonczelista Jan Stokłosa. Łukasz Drapała przyznawał, że skojarzenie z Led Zeppelin mogło wynikać ze sposobu prowadzenia smyczków równolegle do gitarowego riffu, choć nie wskazywał tej kompozycji jako bezpośredniej inspiracji.
Brzmienie i produkcja Brzmieniem albumu pokierował Andy Taylor. Zespół zawdzięczał mu jeden konkretny nawyk: Nauczyliśmy się odpuszczać – przyznawał Balczun. Muzycy przestali upierać się przy własnych pomysłach, a rezygnacja z partii jednego instrumentu zostawiała więcej miejsca gitarze basowej i wokalowi. Liderowi zapadła w pamięć rada ówczesnego menedżera grupy, Sevena Webstera: Wojtek, na samym końcu jak odchudzisz utwór z tych potężnych gitar, chodzi o to, by np. listonosz mógł zagwizdać melodię z piosenki.