Kolegiata Świętych Szymona i Judy (niem. Stiftskirche St. Simon und Judas), znana jako Katedra w Goslarze (niem. Goslarer Dom) – dawna świątynia rzymskokatolicka, a od XVI wieku luterańska, znajdująca się na terenie niemieckiego Goslaru. Rozebrana w latach 1819–1822, pozostałością po kolegiacie jest zachowana północna kruchta.
Historia Kapitułę w Goslarze założono w roku 1047. Świątynia została ufundowana przez cesarza Henryka III Salickiego, a konsekrowano ją w 1051 roku. Była to wczesnoromańska świątynia i jedna z największych romańskich budowli na wschód od Renu. Cesarz sprowadził do świątyni relikwie świętych: Szymona, Judy Tadeusza, Serwacego, Waleriusza i Szczepana. W XII wieku płaski strop katedry zastąpiono sklepieniem kolebkowym i wzniesiono północną kruchtę, która stała się nowym głównym wejściem do świątyni. Od końca XIII wieku w Uroczystość Świętych Piotra i Pawła corocznie organizowano pielgrzymkę do relikwii w kolegiacie. Od 1474 roku nadzór nad katedrą i kapitułą sprawowali książęta Brunszwiku i Lüneburga. W okresie reformacji kanonicy przeszli na protestantyzm. W 1630 roku, podczas wojny trzydziestoletniej, bp Franz Wilhelm von Wartenberg wypędził kanoników, lecz dwa lata później, po zajęciu miasta bez walki przez wojska szwedzkie, wrócili oni do swoich kanonii.