Wejście na Erebus było pierwszym znaczącym osiągnięciem alpinizmu na terenie Antarktydy – Adams, David, Mackay, Marshall i Mawson byli pierwszymi zdobywcami w historii szczytu na Antarktydzie.
Wyprawa do bieguna południowego thumb|240px|Od lewej do prawej: Jameson Adams, Frank Wild i Eric Marshall na 88°23'S w dniu 9 stycznia 1909 roku, zdjęcie wykonane przez Shackletona Adams, obok Franka Wilda (1873–1939) i Erica Marshalla (1879–1963), był członkiem Grupy Południowej, dowodzonej przez Shackletona. 29 października 1908 roku grupa wyruszyła z bazy w kierunku bieguna południowego. Przetrawersowano Barierę Rossa i odkryto przejście przez góry przez Lodowiec Beardmore’a na Płaskowyż Polarny. Grupa osiągnęła 88°23′S 192°E i znalazła się ok. 180 km od celu – wówczas był to najdalej na południe wysunięty punkt, do którego dotarł człowiek. 9 stycznia 1909 roku o godz. 9.00 rano zatknięto w lód brytyjską flagę, zakopano mosiężny pojemnik z okolicznościowymi znaczkami od rządu Nowej Zelandii i wykonano dwa zdjęcia dokumentujące osiągniecie. Z uwagi na brak wystarczającego zaopatrzenia, wyprawa musiała zawrócić. Decyzja Shackletona o odwrocie umożliwiła przeżycie wszystkich członków ekspedycji.