Walenty Bała (ur. 30 grudnia 1908 w Westfalii, zm. 29 października 1989 w Braniewie) – polski i francuski działacz ruchów robotniczych, po wojnie pracownik samorządowy i spółdzielczy w Braniewie.
Życiorys mały|Grób Walentego Bały na cmentarzu przy ul. Elbląskiej Ojciec jego był parobkiem, zaś matka służącą w majątku we wsi Krotoszyn w powiecie żnińskim. Tam rodzice się poznali i wzięli ślub w roku 1887. Ojciec angażował się w ruchu lewicowym, za co został aresztowany i wyrzucony z pracy. Nie mogąc nigdzie znaleźć zatrudnienia, w 1890 wyjechał z rodziną do Westfalii w Niemczech i podjął pracę w kopalni węgla jako górnik. Tam też w 1908 roku przyszedł na świat Walenty, jako piętnaste dziecko w rodzinie, a po nim narodziła się jeszcze jedna siostra. Wielodzietna rodzina z trudem wiązała koniec z końcem, toteż wszystkie dzieci musiały pracować od najmłodszych lat. Walenty został oddany na służbę do gospodarza, w zamian za wyżywienie musiał utrzymywać stajnię w czystości i opiekować się końmi. Mimo pracy uczęszczał regularnie do szkoły, w 1922 kończąc z wynikiem dobrym naukę w ósmej klasie. Po ukończeniu szkoły podstawowej gospodarz za dobrą pracę posłał go do gimnazjum. W gimnazjum uczył się tylko przez parę miesięcy, ponieważ w październiku 1923 ojciec postanowił przesiedlić się z rodziną do Francji.