Eliasz Maksymilian Henckel von Donnersmarck (niem. Elias Maximilian Graf Henckel von Donnersmarck; ur. 1 stycznia 1748 w Świerklańcu, zm. 7 września 1827 we Wrocławiu) – śląski arystokrata z rodu Henckel von Donnersmarcków, pruski wojskowy, generał major, dowódca i szef pułku kirasjerów oraz w latach 1813–1827 wolny pan stanowy Bytomia. Kawaler wojskowego orderu Pour le MériteKurt von Priesdorff, Soldatisches Führertum, t. 3, Hamburg , s. 187, nr 1098..
Pochodzenie i rodzina
Urodził się w rodowej siedzibie w Świerklańcu jako syn Karola Erdmanna Henckla von Donnersmarcka i Anny Zuzanny z domu von Larisch. Należał do protestanckiej linii tarnogórsko-świerklanieckiej rodu Henckel von DonnersmarckLeopold von Zedlitz-Neukirch, Neues preussisches Adels-Lexicon, t. 4, Lipsk 1837, s. 122..
Jego starszym bratem był Erdmann Gustaw Henckel von Donnersmarck, starosta powiatu bytomskiego i dyrektor Górnośląskiego Ziemstwa Kredytowego, a młodszym Gabriel Ludwik Henckel von Donnersmarck, starosta powiatu strzelińskiego. Do tej samej linii rodu należał również Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck, który w 1827 roku przejął po Eliaszu Maksymilianie godność wolnego pana stanowego Bytomia.
Kariera wojskowa