Samcze genitalia cechują się szerokim tegumenem, jajowatymi, całkiem oddzielonymi wypustkami pośrodkowymi, unkusem z pośrodkową pociągłą strukturą o trójzębnym szczycie i z parą rozwidlonych wyrostków bocznych, prawie walcowatą i w zarysie odwrotnie trójkątną z V-kształtnym wcięciem jukstą, wąskim, V-kształtnym winkulum, krótkim i zaokrąglonym na wierzchołku sakusem oraz podługowato-trójkątną walwą podzieloną na rombowatą i zwieńczoną rozwidlonym na szczycie wyrostkiem odsiebnym część kostalną oraz tak samo szeroką, trójkątną, zwężoną ku zaokrąglonemu, płytkowatemu i na szczycie rozwidlonemu wyrostkowi część sakularną. Przysadzisty edeagus ma zaokrąglone cekum oraz małą łatkę guzków w wezyce.
Ekologia i występowanie Rodzaj afrotropikalny, rozmieszczony głównie w gwinejsko-kongijskiej strefie równikowych lasów deszczowych. Jego przedstawiciele znani są z Liberii, Wybrzeża Kości Słoniowej, Kamerunu, Gabonu, DR Konga i Republiki Środkowoafrykańskiej.
Taksonomia i ewolucja Pozycja filogenetyczna rodzaju względem rodzajów pokrewnych wg Takano (2026) Rodzaj ten wprowadzony został w 2026 roku przez Hitoshiego Takano na łamach „Ecologica Montenegrina”.