W nocy z 17 na 18 sierpnia 1994 ołtarz został skradziony. Dzięki skutecznej pracy polskiej i niemieckiej policji ołtarz został odzyskany w październiku 1994. Retabulum powróciło do kościoła w Łubowie 20 sierpnia 1995.
Ołtarz był poddawany współczesnym zabiegom konserwatorskim w latach 1974–1975 przez Ewę Pilitowską z zespołem w Gdańsku oraz w latach 1996–1999 przez Tadeusza Makulca z zespołem w Szczecinie. Napisy znalezione podczas tych prac na odwrociach figur i za figurami wskazują, że w 1848 ołtarz był konserwowany w Czaplinku przez tamtejszego malarza M. Sinnera.
Kwestia autorstwa retabulum nie została definitywnie rozstrzygnięta. Niektórzy (np. Jarosław Elwart, Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski) uważają iż ołtarz pochodzi ze szkoły Wita Stwosza. Taka sugestia znajduje się też na tablicy informacyjnej przy kościeleTablica informacyjna przy kościele w Łubowie. Inni autorzy (np. Angelika Grobelna-Sochaj) odrzucają tę sugestię, twierdząc, że na obecnym etapie badań nie jest możliwe ustalenie autora tryptyku.
Opis ołtarza Ołtarz ma formę tryptyku. Część centralna została zakomponowana w formie Sacra Conversazione z Matką Bożą z Dzieciątkiem umieszczoną pośrodku oraz dwoma figurami świętych po bokach: św. Jakubem Starszym – po lewej i św. Antonim Opatem – po prawej (z niewielkim dzikiem przy lewej nodze).